Syn Marnotrawny napisał(a):
Tak więc intelektualne poszukiwania do Boga nie doprowadzą - takie jest moje zdanie. Nie da się racjonalnie przekonać do istnienia lub nieistnienia Boga. To jest raczej coś wewnętrznego, coś co nie potrafię opisać.
Ok W pełni Cię rozumiem i popieram
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
.
To jest dar Boga, dawany tym, którzy są otwarci na obdarowanie. Dar przychodzi w rożnych momentach życia - czasami po wielu zakrętach
![Razz :P](./images/smilies/icon_razz.gif)
.
Dar czyli łaska !
Cytuj:
Dowód każdy sobie przeprowadza w sumieniu...
Pozwól zatem, że wyjdę od Kanta
![Razz :P](./images/smilies/icon_razz.gif)
Napiszę to w stronie biernej:
dowód jest przeprowadzany. Gdy człowiek sam spróbuje coś sobie wytłumaczyć ma to jakąś wartość jednakże bardzo nietrwałą - do następnego zakrętu życiowego
![Sad :(](./images/smilies/icon_sad.gif)
. Gdy pozwolimy Bogu "doświadczyć się nam", to On nam udowodni Swoje istnienie i powoli objawi Prawdę o sobie.
Cytuj:
Czytanie i interpretowanie sobie SAMEMU Pism jest moim zdaniem czytaniem jak to mawiał Piotr na "swoją własną zgubę". Wzorem tutaj mogą być żydzi dla którch istnieje Tora pisana i USTNA. No i talmud...
Hm.
![Confused :?](./images/smilies/icon_confused.gif)
Czyżby Żydzi czytali Pisma na własną zgubę - czyżby wierność Jahwe miała ich zgubić hm ...
![Confused :?](./images/smilies/icon_confused.gif)
Żydzi czytają Pisma właśnie wg wielowiekowej tradycji i dlatego mają problem z odnalezieniem Mesjasza. Nie sądzisz, że tacy pogańscy "nowi Żydzi" pojawili się także w chrześcijaństwie i kościoły tradycyjne właśnie są nimi ? Gdzie tradycyjne odczytanie Pism GÓRUJE nad odczytaniem ich z pomocą Ducha Świętego? Wszak DS jest Żywym Bogiem i każdego dnia, każdemu człowiekowi może Pisma objaśniać ? No chyba, że zrobił swoje - kiedyś już natchnął piszących - i poszedł Sobie "spać", a resztę zostawił swoim następcom: urzędnikom i myślicielom w kościołach
Na własną zgubę Pisma czytają właśnie ci , którzy większą wagę przywiązują do jakiegoś rodzaju tradycji (biblijnej, kościelnej, religijnej, bądź innej) i nie widzą udziału DŚ w aktualizowaniu i indywidualizowaniu przekazu biblijnego.
Cytuj:
Dlatego nie chodzi o ZMUSZANIE do tradycji ale o jedyny sensowny odczyt Pisma PRZEZ tradycję...
Tradycja ma to do siebie, że sama zmusza w niej tkwiących do posłuszeństwa
![Sad :(](./images/smilies/icon_sad.gif)
. Tradycja przede wszystkim zniewala - diabłu daje ogarek - a dopiero później umożliwia jako takie poznanie Boga w określonych ramach - wtedy zapala Bogu świeczkę.
Moim zdaniem Twoje zdanie nie jest prawdziwe. Co najwyżej zgodziłabym się z takim jego brzemieniem:
Dlatego nie chodzi o ZMUSZANIE do tradycji ale o sensowny odczyt Pisma PRZEZ tradycjęOdczyt Pism w tradycji może bowiem być bezsensowny, mniej sensowny i bardziej sensowy, ale
nigdy nie będzie absolutnie sensowny.U podstaw bowiem każdej tradycji kościelnej stoi jakiś ludzki interes, mniejszej lub większej grupy ludzi z przeszłości i ich wyznawców z teraźniejszości (ja sadzę, że jest to także interes nieludzki -ale na to pole na razie nie wkraczajmy
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
).
Każdy kościół buduje wcześniej czy później jakąś trwałą tradycję dla swoich wyznawców, uczy ich rozumienia Pisma, tworzy zespół obrzędów religijnych, wreszcie sankcjonuje grupę kleru bardziej wtajemniczonego od laikatu
![Sad :(](./images/smilies/icon_sad.gif)
Poznanie w takich tradycjach kościelnych ma różny stopień sensowności. O tyle jest w tym coś dobrego, że w każdym z nas ,kto pragnie poznać Boga w sercu, przez osobiste doświadczenie, musi rozpocząć się walka z tradycją o absolutną czystość swojej wiary. Tą swoją walką pokazujemy Bogu JAK BARDZO NAM ZALEZY na spotkaniu z Nim i oddawaniu Mu czci w TYLKO "duchu i prawdzie".
Cytuj:
Zresztą naprawdę uważam, że dla Boga nie jest istotna nasza WIEDZA i ROZUMIENIE tak bardzo jak WIARA i OWOCE SPRAWIEDLIWOŚCI...
Wiedza intelektualna (nabyta od ludzi bezpośrednio, czy z książek ) nie jest istotna, zrozumienie wynikające z doświadczenia Boga jak najbardziej jest istotne. Wiara jest początkiem każdego zrozumienia i osobistego doświadczenia. Owoce sprawiedliwości zaś są coraz doskonalsze wprost proporcjonalnie do naszej zażyłości z Bogiem, do czystości naszego serca w relacjach z Nim. Im bardziej nasze intencje są czyste dla Niego tym bardziej On jest nam bliższy i tym owoc nasz jest doskonalszy.
Całe życie jest doskonaleniem naszej żywej relacji z Bogiem i doskonaleniem naszych owoców z tej relacji płynących.
Żaden owoc na początku nie jest absolutnie doskonały - wpierw pojawia się w formie zarodkowej !
Cytuj:
Mnich widząc ich wiarę i swoie intelektualne chrześcijaństwo pozwolił im modlić się tak jak na początku.
No cóż, coś jest w tej przypowieści miłego, ale czy wiara owych "trzech" była wiarą biblijną? Czy to była Boża wiara, czy tylko tradycyjna? Moim zdaniem oni wierzyli według jakiejś prostej tradycji - im bliskiej - w której wyrośli. Taka wiara mogła być tylko punktem startu dla dojrzalszej wiary, nigdy wiarą wystarczającą.
Co do owego mnicha to i on tkwił w swojej tradycji, oczywiście bardziej intelektualnej niż "nowi wyznawcy". Na jego plus świadczy to, że potrafił poświęcić swoją tradycję - może z tego poświęcenia wyrósł dobry owoc. Kto wie ? Jedynie Bóg (choć pewnie to taka "licentia poetica" de mello).
W każdym razie zasada ustępstw jednej tradycji wobec drugiej, choć może być jak najbardziej korzystna w życiu społecznym - jako zasada tolerancji - niekoniecznie musi jednak prowadzić do osobistego, doświadczalnego poznania Boga. Jedynie
dążenie do wyłamywania się z każdej tradycji ludzkiej po to właśnie , aby doświadczyć Żywego Boga w "czystej postaci" w sercu, ma głęboki i absolutny sens. Oczywiście dla mnie
Cytuj:
Zastanawiałem się czy już/jeszcze/kiedykolwiek byłem chrzescijaninem
Rzecz jasna to Bóg , jeżeli Mu pozwolisz, może Ci to objawić. To On może przeprowadzić "remanent" Twojego dotychczasowego chrześcijaństwa.
Moim zdaniem, jeżeli pamiętasz moment swojej modlitwy o przyjęcie Jezusa do serca i wtedy było to dla Ciebie ważne przeżycie to jesteś chrześcijaninem - choć o stopniu Twojej dojrzałości chrześcijańskiej tylko Pan może Cię przekonać i na pewno to zrobi
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
.
Zawsze to "absolutne chrześcijaństwo" i absolutne poznanie Pana jest jeszcze przed nami , do niego winniśmy cały czas dążyć, zapominając o tym co za nami !
Cytuj:
"Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić." Łk 15:20-24
I odniosłem to do siebię bo WIEM, że to był dzisiejszy tekst do mnie. Marnotrawny syn wrócił z długiej drogi....
Cieszę się, że tak osobiście odbierasz Słowo ! To bardzo ważne. Tak nawrócił się Augustyn , tak jego przyjaciel i mentor Antoni - o ile dobrze pamiętam "Wyznania"
Stań na tych słowach jak na fundamencie Twojej przyszłości i krocz do przodu, może powoli ale wytrwale. I ja i wszyscy którym tutaj zależy na Tobie będziemy wstawiać się do Boga za Tobą i Twoimi bliskimi.
Pamiętaj także, że dla kobiety i jej dzieci, to mężczyzna i jego wiara musi być oparciem- życzę Ci zatem spełnienia się w tej roli
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
.
Serdecznie pozdrawiam POWRACAJĄCEGO.